Σάββατο 15 Νοεμβρίου 2014

Είμαστε χρυσόψαρα στην γυάλα...

Είμαστε Χρυσόψαρα στην γυάλα?

Καθόμουν προχθές και κοίταζα το ενυδρείο μου με τα 3 χρυσόψαρα. Δύο κοινά χρυσόψαρα χρώματος πορτοκαλί κι ένα black moor , που όπως υποδηλώνει το προφανές είναι μαύρο.
Τα χρυσόψαρα ξέρετε, όταν μπουν στο σωστό ενυδρείο (αν και κανονικά είναι ψάρια λίμνης και όχι ενυδρείου) φτάνουν τα 35 εκατοστά μήκος , κάποιες φορές και τα 50 και ζουν γύρω στα 35 χρόνια. Είπατε κάτι? Άρα το χρυσοψαράκι σας που έζησε 1 χρόνο στην γυάλα δεν ήτανε καλά , έτσι δεν είναι? Να μην πω για το άλλο που πέθανε με καιγόμενα τα σωθικά του από την αμμωνία , μιας και που η γυάλα σας δεν είχε φίλτρο και φυσικά επαρκή χώρο να κινηθεί και να αναπτυχθεί το χρυσόψαρο. Έτσι λοιπόν έπαθε νανισμό , δηλαδή εξωτερικά έμεινε μικρό ενώ εσωτερικά τα όργανά του μεγάλωναν κανονικά κι έτσι τελικά πέθανε βασανιστικά από ανεπάρκεια. Τόση δυστυχία και πόνος σ΄ ένα μικρό κομμάτι γυαλί...την γυάλα.

Εχει πλακα να 'χεις φτερα

έχει πλάκα να 'χεις φτερά

έχει πλάκα να ΄χεις φτερά ...
...να μπορείς να πετάξεις
...να μπορείς να σπάσεις τα δεσμά
...να μπορείς να είσαι ελεύθερος
...να μπορείς να σκεφτείς
...να μπορείς να δεις
...έχει πλάκα...

Ο γλαρος Ιωναθαν

αποσπάσματα απο το βιβλίο του Ρίτσαρντ Μπαχ -ο γλάρος Ιωνάθαν-



<<γιατί Ίων, γιατί;>> ρωτούσε η μάνα του. <<Γιατί είναι τόσο δύσκολο, Ίων, να είσαι όπως όλα τ΄ άλλα πουλιά στο σμήνος; Γιατί δεν μπορείς ν΄ αφήσεις το χαμηλό πέταμα στους άλμπατρος, στους πελεκάνους; Γιατί δεν τρώς; Είσαι φτερό και κόκκαλο!>> .
   <<Μάνα, δε με πειράζει να  ΄μαι φτερό και κόκαλο. 
Θέλω μόνο να ξέρω τι μπορώ και τι δε μπορώ να κατορθώσω στον αέρα. Τίποτε άλλο. Θέλω να ξέρω>>.

Σάββατο 4 Οκτωβρίου 2014

Κακώς ήρθατε στον πλανήτη Γη !



«Η ευφυία του Διαβόλου αποδεικνύεται από το γεγονός ότι μέσα στην πλειάδα των “ανταρσιών” που ήδη ξεπροβάλλουν από το Ηνωμένο Ανθρώπινο Σύμπαν, όλες εκτός από ΜΙΑ τον εξυπηρετούν. Σε οποιαδήποτε “ανταρσία” – πρέπει να το τονίσουμε αυτό – ο Διάβολος βρίσκεται πάντα ένα βήμα μπροστά.
Συνειδητοποιούμε τη διάσταση της δύναμής του όταν καταλάβουμε ότι σε θέματα “κυριαρχίας”
βρισκόμαστε τουλάχιστον δύο παρτίδες πίσω»
Μωρίς Νταντέκ
ΕΞ ΟΝΥΧΩΝ ΤΟΝ (ΧΑΜΑΙ)ΛΕΟΝΤΑ
- το ακόμη ανεξήγητο του Κόσμου - το ένα ζώο που τρώει το άλλο  -  οι φρικαλεότητες του

Ανθρωπος ένα παράσιτο στην γη



«Η ευφυία του Διαβόλου αποδεικνύεται από το γεγονός ότι μέσα στην πλειάδα των “ανταρσιών”
που ήδη ξεπροβάλλουν από το Ηνωμένο Ανθρώπινο Σύμπαν, όλες εκτός από ΜΙΑ τον εξυπηρετούν.
Σε οποιαδήποτε “ανταρσία” – πρέπει να το τονίσουμε αυτό – ο Διάβολος βρίσκεται πάντα ένα βήμα μπροστά.
Συνειδητοποιούμε τη διάσταση της δύναμής του όταν καταλάβουμε ότι σε θέματα “κυριαρχίας”
βρισκόμαστε τουλάχιστον δύο παρτίδες πίσω»
Μωρίς Νταντέκ

Παρασκευή 1 Αυγούστου 2014

Η κοσμολογία της Νόησης

Μ.Δανέζης Σ. Θεοδοσίου  "Η κοσμολογία της νόησης" - ανθρώπινη αυταπάτη


   Όπως αναφέρει ο διάσημος επιστήμονας της Κυβερνητικής Χάις Φον Φίστερ, ο άνθρωπος δεν αντιλαμβάνεται 'καθετί' που βρίσκεται έξω στον χώρο, αλλά  'ό,τι πιστεύει' πως θα έπρεπε να είναι εκεί. Ο διάσημος ερευνητής αναφέρει ειδικότερα:    ''...Τούτο δεν θα πρέπει να μας δημιουργεί έκπληξη, διότι εκεί έξω πραγματικά δεν υπάρχει ούτε ζέστη ούτε κρύο, παρά μόρια με μεγαλύτερη ή μικρότερη κινητική ενέργεια. Τελικά, και σίγουρα, εκεί έξω δεν υπάρχει πόνος. Εφόσον λοιπόν όλα τα προηγούμενα ερεθίσματα δεν είναι

Η ψυχή δούλος τους σώματος

Πλάτωνος "Φαίδων" (περί ψυχής)



...Διότι όσο εξακολουθούμε να έχουμε το σώμα και η ψυχή είναι ενωμένη με αυτό το κακό, ποτέ δεν θα κατορθώσουμε να αποκτήσουμε σε ικανοποιητικό βαθμό το ποθούμενο. Εννοούμε δε, πως αυτό είναι η αλήθεια... Γιατί το σώμα μας σπρώχνει σε αμέτρητες ασχολίες... 
   Ακόμη με έρωτες και επιθυμίες και φόβους και διάφορες ψευδαισθήσεις και ανοησίες πολλές μας γεμίζει, ώστε μας συμβαίνει το λεγόμενο πραγματικά πως ούτε να σκεφτούμε λογικά τίποτα δεν είναι δυνατόν εξ' αιτίας του. Και διότι τους πολέμους, τις επαναστάσεις και τις μάχες δεν τις προκαλεί τίποτε άλλο από το σώμα και οι επιθυμίες του. Εφ' όσον για την απόκτηση υλικών αγαθών γίνονται όλοι οι πόλεμοι. 
   Τα δε αγαθά αναγκαζόμαστε να τα αποκτούμε χάριν του σώματος σαν στην υπηρεσία του...